من اگر سردار عشقم ؛ یا که پاک باخته ام

سرنوشتم را با دست های خودم ساخته ام

قصه ها گذشته بر من تا بدانم کیستم

گذشته ام هرچه بوده من پشیمان نیستم

یه زمان عاشق و گاهی توی آغوش هوس

هرچه بوده همه انتخاب من بوده و بس

با تو توی این شب های بد دیگه گریم در نمیاد

حس غم انگیز دلم ؛ جز تو کسی و نمیخواد

ای کوه پر غرور من ؛ ای لحظه ساز عاشقی

عاشق با تو بودنم

تو ماندگاری در دلم ؛ می خواهمت

روشن ترین ستاره ای ؛ دوستت دارم .

این بار میخوام از سر گذشته پرنده هایی بنویسم ؛ که از سر گذشتن

پرنده هایی که سرنوشتشون و از سر نوشتند

پرنده هایی که تو هفت آسمون یه ستاره هم ندارن

آخه هر وقت نوبت اونا میشه آسمون جایی نداره

پرنده هایی که پر هاشون پر از یادگاریه ؛ پر از زخم های کوچیک و بزرگه

از عقاب ها نمیگم ؛ از شاهین ها نمیگم

از پرنده هایی میگم که واسه ی پرواز کردن شدند یه غریبه

پرنده هایی که تو نگاه آخرشون آسمون خونه نشین شد

میتونستن با پرنده های دیگه هم آشیونه بشن اما خواستن رها باشن

خواستن آسمون با تموم رنگ آبیش مال همه باشه

نه فقط واسه ی چند تا پرنده ی شکاری

رفتن جلو ؛ دست خالی ؛ تنهای تنها

وای ز روز موعود  ؛ شدن یه برده تو دست عقاب قصه

پیش خودشون گفتن دیگه تموم شد ؛ این پرنده ی شکاری ما رو میخوره

اما فرشته ی نجاتشون هنوز آزاد بود ؛ اومد و اونا رو برد

به شرط این که با پرنده های دیگه هم آشیونه بشن

و هر کدوم یه قسمت از آسمون و واسه پرواز انتخاب کنند

اونا هم که خسته و زخمی بودن قبول کردن

با پرهای شکسته راهی دیار تازه ای شدن

انقدر رفتن و رفتن تا شدن یه غریبه

اما نمیدونستن اون فرشته ی نجات نبود

به همین سادگی .

تو خیلی وقته که هستی ؛ اما من تازه اومدم
تو معروفی ؛ اما من نیستم 

اینا رونوشتم تا هیچ وقت فکر نکنی که توی این دنیا تنها هستی ؛ ببخشید که بهتر از این نتونستم بنویسم

آخه هنوز این مغز من آک بنده

یا علی

بچه ها نمی دونم چرا اما میخوام این بار از دوستام بنویسم

دوست های خوبم که چند تایشون و تازه پیدا کردم

دختر ها وپسر هایی که رفاقتشون پاک و بی ریاست ؛ کسایی

که به نظر من بهترین ها هستند ؛ بهترین هایی که خدا به من داده

گذشته ی خوبی تو دفتر خاطراتم نمیبینم ؛ اما ..........................

نمی دونم این شعر رو برای کی نوشتم ؛ اما امیدوارم پیداش کنم .

هر خط از این نوشته ؛ ترنم شبانه است

حضور یک ستاره ؛ در دل این بهانه است

تو رمزی از جنس نور ؛ غریبه ای در عبور

غریبه ؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛ آشنایی ؛ برای این پر غرور

تو شب چشم های تو ؛ شب زده ی تنها منم

دل من پیش تو اما ؛ این جا بی قرار منم

کاش میشد با تو قدم زد زیر بارون نگاهت

کاش میشد با تو تنها باشم در قلب نگاهت

با ترانه ی نفس هات جون بده به نوشته هام

بگو ای غریبه دنیا جای عاشق هاست .

دله پاکی که یه روز برام خریدی

اسمش و میزارم راز دل فریبی

شعر هایی که برام تو میخوندی

هنوزم ؛ بوی حرف هات و میده ؛ یار قدیمی

از عشق ؛ زیر بارون  گریه کردم اشک هام و نبینی

نمیدونی چه قدر دل فریبی ؛ اشک های من هدیه به تو

تو ؛ مثل فرشته های خدا میمونی

تو پاکی و عاشقی و مهربونی ؛ مرحم من حضور تو

اشک هام ؛ ریختن رو گونه هات ؛ فکر کردی بارون

بی تو ؛ میمیرم : بی تو : من آروم نمیگیرم

عشق من جنس هوس نیست

رنگ خاطرات تلخه ؛ این و که میدونی

پس بیا پر و از پرنده ها قرض کنیم

زمین و یه آسمون فرض کنیم

..........................................

..........................................

..........................................

..........................................

نمیدونم چرا این نقطه هارو گذاشتم ؛ اما فکر کنم واسه اینه که حرفی نا گفته نمونه .

نگو سرده ؛ داره خورشید در میاد

نگو تاریکه ؛ شب غم سر میاد

نگو از تنها شدن ؛ دلم شکسته

تنها نیستی ؛ اون بالا خدا نشسته

نگو ابره که تو آسمون میتازه

آسمونه رو به قبله ؛ بازه   بازه ........................

تو میگی فردا ندارم ؛ کسی فردا رو ندیده

دله صاف مثل شیشه ؛ تو میگی پیدا نمیشه

من میگم ؛ زنده به عشقه ؛ دله صاف مثل شیشه .

تو هوایی که تو نیستی ؛ به هوای کی بنویسم ؛

چشمرو تشنه میزارم ؛ اشکه ابر و در میارم

کوریه چشم ستاره ؛ تو قاب شب ؛ عکس چشما ت و میکارم

دو تا شاخه شقایق ؛ واسه موندنت میکارم

سرخی شب های عشق و میدزدم ؛ روی گونه هات میزارم

توی مشرق نگاهت ؛ نبض خورشید و میگیرم

واسه معصومیت چشم هات جون میدم ؛ واسه سادگیت میمیرم

میتو نم به احترامت همه هستی ام و ببازم

توی همسایگی عشق ؛ میتونم قصری از غزل بسازم

چرا قصه ی عشق ما ؛ قصه ی انتظار ؛ تو شب بی انتهاست

از تو چه پنهون هنوزم در انتظارم ؛ بی قراره بی قرارم

از سر حادثه یک شب بیا تا کوچه ی احساس

بزار دست ها ت و رو قلبم ؛ بی قراری من و بشناس

من و آیینه پریشون ؛ کنجه تنهایی نشستیم

تو نیامدی ببینی من و آیینه شکستیم  .

این من هستم ؛ یادگاره کوچه های بی نشونه

همون تنها ترین ؛ تنهای تنها تو زمونه

همه ی حرف هام خاطره های روز های پاک و روشن ؛ مثل رویا

تو هر خط نوشته هام خون صد عاشق رونه

نوشته هام از جنس کوهه ؛ کلمه هام از جنس دریا

دله کوه از جفای موج دریا غرق خونه

برای رفتن و رفتن تا مرز بود و نبود

باید عاشق بود و یادگار نبود

میدوزم دامن ماه و به خورشید ؛ وقت نوشتن

میپاشم رو تن گل با نوشتن ؛ عطر عشق

میبافم سینه ریزی از تحمل ؛ وقت رفتن

میشمارم اشک های ابر و عاشقونه ؛ دونه ؛ دونه

چرا هیچ کس به فکر گریه های عاشق ها نیست ؟

هزار عاشق ندارن مثل ما خواب شبونه

چرا هیچ کس نمی خوا هد تا شریکه عاشق ها بشه؟

چرا هیچ مهربونی ای تا قیامت نمیمونه ؟

بیا که اسمه تو حدیث هزار عالم شد

بیا که بودنت سهمه دل من شد

من با همه غرورم ؛ بی قرار دنیای تو

منم ؛ شعر و سکوت ؛ که نشسته رو لب های تو

وقتی نگاهم میکنی تصویر عشق قدای تو

ببین قشنگ دنیا در عمق چشم هات

ببین چه زیباست شب در خلوت نگاه هات

دلم میخواد فقط به تو نگاه کنم

سر روی شونت بزارم ؛ اسمه تو رو صدا کنم

دلم می خواد  با تو باشم ؛ همیشه با تو

دلم می خواد تو خلوت و سکوته عشق ؛ عاشقونه بمیرم

اسمت ؛ از عسل شیرین تر

عسل ؛ حرف هات به وسعت یه دریا

تو وبلاگ خاطراتم ؛ عشق تو رو نوشتم

اول خط آخرش اسمه تو رو نوشتم .

برای تو نوشتم چرا که تنها تو دلت به وسعت دریاست ؛ بین آدم ها

وقتی صدای بارون میپیچه توی ناودون

عاشقم من  .

ای ماه ...

ما سلاممان بهانه است

عشقمان دروغ جاودانه است

در زمین زبان حق بریده اند

زبان حق ؛ تازیانه است

و آنکه با ما صادقانه درد و دل میکند

های ... های... گریه های شبانه است

ای ماه باورت نمی شود

در میان باغ بی ترانه زمین

ساقه های سبز آشتی شکسته است

لاله های سرخ دوستی افسرده است

غنچه های پاک امید ...

لب به خنده وا نکرده ؛ مرده است

بگذریم از این افسانه های تلخ

ای ماه ...

ما اگر از خاطر خدا نرفته ایم

پس چرا به داد ما نمیرسد ؟

ما صدای گریه مان به آسمان رسید

از خدا چرا صدا نمیرسد ؟

یا علی ؛

 کمک کن ؛ زندگیم و از تو میخوام

آقا جون بی تو هیچم ؛ عاشقم ؛ عشقم و میخوام

خاک پات ؛ سرمه چشمات ؛ آقا جون حرفام و گوش کن

تو رو حق اسم زهرا آتش دلم خاموش کن

دست به سینه پیش روتم ؛ دل و جون فدای نامت

آقا داغونم کمک کن قربونه عشق و مرامت .

با بال شکسته پرواز کردن هنر است ؛ این را همه پرندگان میدانند .

می توان از دست ودلی که نارفیق بود بگوییم

                          بگوییم که می توان مثل هیچ کس نبود و باشیم .

تو این روزا

مشکل بی ستاره ها    یه کم ستاره چیدنه . 

چه رسمی داری ای زمونه

که هر روزت یه جا عاشق کشونه

زمونه ؛ آی زمونه

یکی با فرق خونی توی محراب

یکی غرق به خون لب تشنه ی آب

یکی پا هاش و رو مین جا گذاشته

یکی پاشیده خونش روی مهتاب

اما هنوز ما آدم ها خدا رو نمیشناسیم

فقط میگیم خدا ................

اصلا این خدا کیه ؟

چرا از روح خودش در وجود ما دمیده ؟

چرا امام  حسین به خاطرش جونش و فدا کرد ؟

جواب این سوال ها رو ندارم ؛

اما یه بار یه نفر از من پرسید چرا عاشقی  آسون نیست ؟

اون روز جوابی برای سوالش نداشتم ؛ اما الان جوابش و میدونم

همیشه عاشق از جونش گذشته ؛ که عشق آسون نبود از روز اول .

ای ستاره ؛ ای رفیق شب های بی کسی

در این حریم شبانه ی ستم گرفته

در این شب خاک و خاکستر که غم گرفته

رفیق شب های روزگار من  ؛ ماه را صدا بزن دلم گرفته

دلم گرفت از آسمون هم از زمین هم از زمون

از آسمون که دیگه نمی خواد بارون بباره

از زمین که دیگه دوستم نداره

از زمون که روزگارم و با خط سیاه غم نوشته

از عذاب زندگی خسته ؛ تنها و در هم شکسته

ای ماه ؛ غم سرگردونی ها مو با تو صادقانه گفتم

شعری که حرف دلم بود با تو عاشقانه گفتم

من سرگردونه ساده تو رو صادق می دونستم

این برام شکسته اما تو رو عاشق می دونستم

در تموم طول شب که ستاره عاشقم بود

تو رو عاشق می دونستم

از دست آسمون و زمین و زمون دیگر گله ای نیست

اگر هم گله ای هست دیگر حوصله ای نیست

میدونی ؛ غم ستاره های تنها ؛ آسمون و سوزونده

غم غربت آدم ها زمین و ویرون کرده

غم این همه سرنوشت سیاه زمون و از پا در آورده

آره ؛ گله ی من از تو و نگاه های پر گناهه

دیگه نمیدونم چی بگم 

فقط میگم ستاره همیشه عاشق میمونه

چون همیشه تنها ترین ها بهترین ها هستن .