امشب حوصله  خوابیدن و نداشتم  ؛ یعنی اعصابش و نداشتم

الان دیر وقت ؛ امشب به خیلی چیزا فکر کردم

به خودم ؛  به کارام  ؛  به دوستانم تو اینترنت ؛ به اونایی که نمیشناسمشون

به چیزایی که از خدا میخوام  ؛

امشب واسه تک ؛ تک شما ها دعا کردم  ؛ تا قبل از این که  یه وبلاگ داشته باشم

همیشه از دست تنهایی با خدا دعوام میشد ؛ اما الان   . . . . . . . . . . . . . . .

همیشه تقصیر منه . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

اما هنوزم میترسن حرف هام و بزنم   ؛ این نقطه ها تموم حرف های من هستن

به قول یه بنده خدایی  ؛ این من هستم باعث تموم  تنهایی ها

حالا یعنی چی  ؛ نمیدونم

اما بی کار ترین و الاف ترین و بی خیال ترین و  عاشق ترین آدم روی زمین من هستم 

عاشق یه نگاه  ؛ حال و هوای این شبا رو با هیچی عوض نمیکنم

چی میشد اون کسایی که  همیشه فکر میکنن خیلی  کارشون درسته

بفهمن هیچی نیستن  ؛ در مقابل دوستای من تو این وبلاگ

دوستون دارم   ؛ به اندازه تموم رویا هایم   .

یا علی

چشم هایت مرا تا اوج رویا میبرد ؛

وای از آن نگاهت ؛ نگاهی پاک و معصومانه

که همانند باران در تمام دنیای من جاودان خواهد بود ؛

وپاییز ؛ همیشه آن کوچه خالی از بودن را به یادم می آورد

و باز هم خدا ؛ خدایی که تورا با تمام زیبایی هایت به من بخشید

و من ؛ نمی دانم چه باید نوشت ؛ اما ؛ از روزگار غربتم ؛ تا اوج با تو بودنم

یا علی

پاییز ؛ باد دزد کوچه ؛ باران؛  صندلی تنها توی اون پارک کنار رویا و باز هم خدا

پاییز ؛ همیشه قدرتمند  همیشه مغرور  همیشه عاشق

باد دزد کوچه  ؛ میاد و خاطره ها رو میبره  آرزو ها رو میبره اما امید و میاره

باران  ؛  میباره و اشک های  روی گونه ها رو مخفی میکنه

صندلی  همون صندلی تنهای توی پارک و میگم

همونی که تا دلمون نگیره نمیریم کنارش بشینیم و از تنهایی درش بیاریم

خدا ؛ . . . . . . . . . . . . .  ؛  بپرس چرا اشک میریزم .

یا علی

انگاری یه بغض خسته  ؛ تو گلویه من نشسته

دل بی تاب و تنهام گوشه نگاهت  نشسته

یکی نسیت با من بمونه ؛ در د تنهایی و  بدونه

حالا وقت رفتنه ؛ وقت دل سپردنه

تک نگاه بازیه عشق ؛ میگه وقت بردنه   .

با دلی بی قرار میمونم تا همیشه ؛     در انتظار  .